Przewierty sterowane

Metoda horyzontalnych przewiertów sterowanych jest obecnie najczęściej stosowaną bezwykopową metodą instalacji nowych rurociągów. Przewidziana jest do budowy głównie rurociągów z polietylenu. Stosuje się ją powszechnie podczas przekraczania instalacją rzek, torowisk, dróg lub terenów uniemożliwiających prowadzenie prac w wykopach. Coraz częściej jest też wybierana jako korzystniejsza pod względem ekonomicznym w przypadku budowy wodociągu czy kanalizacji tłocznej w jezdni lub chodniku. Odbudowy nawierzchni wymagają niewielkie tylko odcinki, które pełnią rolę komór startowych i końcowych. Taki rodzaj prowadzonych prac zmniejsza do minimum problemy związane z utrudnieniami w ruchu samochodowym.

Proces przewiertu składa się z trzech głównych etapów. W pierwszym etapie wykonuje się przewiert pilotowy, podczas którego ustala się położenie późniejszego rurociągu. Dzięki możliwości sterowania głowicą możemy uniknąć kolizji z istniejącymi instalacjami oraz prowadzić przewiert na dużej głębokości.

Po wykonaniu przewiertu pilotowego następuje etap poszerzania otworu. Trzeci etap następuje po odpowiednim powiększeniu i oczyszczeniu otworu. Polega na wciągnięciu rury za poszerzaczem. W trakcie prowadzenia prac wiertniczych do narzędzi jest tłoczony przez żerdzie płyn wiertniczy o odpowiedniej konsystencji ( bentonit ). Ma on za zadanie m. in. wynosić zwiercony grunt na powierzchnię.

Technologia ta umożliwia wiercenie w różnych gruntach, a przy zastosowaniu odpowiedniego osprzętu nawet w skale.